Stop!

..just something from the past.....

Kapag ako'y iyong iniwan
Hindi kita susumbatan
Pagkat ito ang nilalaman
Nang puso mong nahihirapan

Matagal na rin kitang kasama
Gusto mo ba talagang wakasan na
Matagal nating pinagsamahan
Sayo'y ganun na lang ba

Ngunit iyong pagkatandaan
Kahit ako'y iyong nilisan
Pagmamahal ko'y walang hanggan
Dadalhin ko hanggang kamatayan

At sa iyong pamamaalam
Ay lubusan kong dinaramdam
Ngunit wag mo sanang kalimutan
Na ako'y minsan ay dumaan

Sa buhay mong makahulugan
Na buong puso kong pinasan
Ika'y aking hihintayin
Sa langit ako'y nakabitin

At sa iyong pagdating
Matatanaw mo ko ng tingin
Mahal kita wag mo kong iwan
Dahil kapalit nito'y aking kasawian,


hmm...every bit of my poems are personal...
i guess there's only a few that isn't....
i am slowly reverting back to my old ways....
one more step, then i'll be put into the test...
life right now just make me wanna cut my wrist...................
hahahahahaha.....